Zo draagt Willemijn ME!

“Hoe draag jij ME?” Die vraag hebben wij deze collectie weer aan klanten gegesteld. We hebben gevraagd waarom ze zo graag Marjolein Elisabeth dragen, welke dromen en ambities zij nastreven in hun leven en tot slot zijn ze door een fotograaf vastgelegd zoals zij ME dragen op hun werk, naar een feestje en in hun vrije tijd.

Klant: Willemijn, Rotterdam

Waarom draag je de kleding van Marjolein Elisabeth zo graag?
Heb je even? Het modelabel lijkt voor mij te zijn uitgevonden, althans zo voelt het vaak. Ik draag het vanaf dag één. ME is een vast onderdeel van mijn garderobe geworden de afgelopen jaren. Zakelijke kleding, niet tuttig en tegelijk ook niet te bloot en altijd goede kwaliteit stoffen. Bovendien hou ik van meisjesachtige kleding met kleur. Ik heb dus veel van haar rokken en jurken in mijn kast hangen. Daarom heb ik voor deze shoot maar eens een broek geshowd. Zakelijk kan ik dus niet zonder ME.

Wat houdt jou op dit moment bezig in je leven?
Meer balans en vooral genieten. Vier jaar geleden ben ik met drie collega’s een eigen advocatenkantoor gestart en dat was – kort gezegd – een rumoerige tijd waarin niet alleen werk maar ook mijn privéleven een andere koers kreeg. In de periode die volgde heb ik geleerd meer in mezelf te gaan geloven (dat is toch iets wat wij vrouwen van nature niet in ons systeem hebben zitten) en te vertrouwen dat alles en iedereen zijn weg vindt, dus ik ook 😉 Dus wat houdt mij anno 2018 bezig? De kleinere dingen in het leven, nadat privé, werk en wonen nu tot rust zijn gekomen. Als je mij vraagt, zou je weer 25 willen zijn, no way, ik zit vandaag de dag vele malen lekkerder in mijn vel.

Wat is jouw droom?
Oei dat vind ik lastiger om (kort) te beantwoorden. Ik heb geen grote te realiseren droom op dit moment. Kijk, mijn baan is geen droombaan, daar is mijn werk als strafrecht- en jeugdrecht advocate veel te realistisch voor en de werkelijkheid te hard. Mijn hart ligt wel bij mijn minderjarige cliënten die – ondanks gemaakte fouten – volwassenen nodig hebben die in ze blijven geloven. Ik zou, als ik echt een stuk ouder ben, mij wel meer voor jongeren in de knel willen inzetten. Wellicht naast mijn werk of vanuit een andere invalshoek. Daarnaast zijn er natuurlijk nog bergen dromen, die ik graag uit zie komen in de nabije toekomst maar die ga ik niet hardop uitspreken allemaal, dat brengt ongeluk toch? Blijven dromen is in elk geval hartstikke belangrijk.

Wat maakt jou trots op een ander?
Als ik kijk hoeveel lieve mensen ik om mij heen heb verzameld door de jaren heen die – en dan heb ik het nu alleen over de vrouwen – stuk voor stuk bijzondere en allemaal mooie, onafhankelijke vrouwen zijn met eigen carrières, genuanceerde meningen en oprechte interesse in anderen, dan ben ik trots op ons! Dat we allemaal zo goed op onze pootjes terecht zijn gekomen en we – los van onze families en soms ook tegenslagen – een eigen identiteit hebben ontwikkeld en midden in het leven staan.